به گزارش سراج24:: مدتهاست که تلویزیونهای ماهوارهای ریز و درشت فارسیزبان، از وجود اثرات زیانبار پارازیتهای ماهوارهای سخن میگویند، ادعایی که هر از گاهی با از دسترس خارجشدن این شبکهها، شدت مییابد.
پژوهشهای مستقل در تهران و شهرهای بزرگ دیگر کشور نشان میدهد که بروز آثار زیانبار از ناحیه وجود چنین پارازیتهایی کاملا غیرواقعی و اغراقآمیز است؛ آنهم در شرایطی که تقریبا همه شهروندان لااقل یک گوشی تلفن همراه را در تمامی ۲۴ ساعت با خود حمل میکنند. تاثیرات مخرب تلفنهمراه بر جسم و جان انسانها، امری تقریبا شناختهشده بهشمار میرود، اما بسیار تعجببرانگیز است که چرا کسی نسبت بدان حساسیتی ندارد، اما درباره امواجی به مراتب ضعیفتر و با عوارضی اثباتناشدهتر، این میزان از حساسیت بازتولید میشود.
ممکن است برخی از جنبههای فیزیولوژیکی با این امواج مخالفتی نداشته باشند و از جریان آزاد اطلاعات حمایت کنند. امری که نه در ۷۰-۸۰ ساله اخیر جهان وجود داشته و نه اکنون، کسی میتواند مدعی حضورش باشد، آنهم در شرایطی که دهها شبکه تلویزیون ایرانی از روی ماهوارههای متعلق به آمریکا و اروپا حذف شده و با وجود موجود بودن توافقهای حقوقی شفاف، باز هم نهادی در این دنیای آزاد اطلاعات (!)، حامی رسانههای ایرانی نیست.
در جایی که اثرات جسمی پارازیتها در تحقیقات متعدد اثبات نشده و ادعای آزادی رسانهها هم تنها مترسکی برای ترساندن کشورهای مستقل است، هیاهوی بسیار بر سرِ پارازیتها، تنها بر ملا کننده اهداف و اغراض شبکههای برانداز و معارض است که تشت رسواییشان در وابستگی به سرویسهای جاسوسی بیگانه، مدتهاست که به زمین افتاده.
باید از رسانه های مدعی غرب پرسید چرا این حس انسان دوستانه در ماجرای بکارگیری سلاح های شیمیایی علیه ایران که با همکاری مسلم دولت های متبوعشان همراه بود و یا ماجرای تحریم دارویی ایران اینگونه برانگیخته نشده و نمی شود.
اگرچه ادعای انسان دوستی و دلسوزی این رسانه ها که جنایتهای دولتهایشان را در سراسر جهان نظیر عراق، افغانستان، بحرین و سوریه و ... علیه بشریت تسهیل و توجیه می کنند، در اذهان مردم آگاه مضحک می نماید، اما جای تعجب است که برخی تریبونهای داخلی همصدا با آنها عامدانه یا جاهلانه در راستای منافع دشمنان این مرز و بوم حرکت می کنند.
